वर्तुळ

वर्तुळ आणि गोल या दोन वेगळ्या गोष्टी आहेत, 

हे मला समजायला सहावी उजाडली !

चेंडू म्हणजे गोल,

बांगडी म्हणजे वर्तुळ.

चेंडूसारख्याच गोल पृथ्वीवर आपण राहतो

आणि या गोलावर आपली अनेक वर्तुळं निर्माण करतो.

लहानपणापासूनच आपण या वर्तुळातून त्या वर्तुळात उड्या मारत असतो..

चिप्पी खेळायचो आपण माहितीये ?

त्यात असायचं तसंच काहीसं...

कधी एका वर्तुळात एका पायावर तोल सावरत उभं राहायचं,

कधी दोन वर्तुळांवर एकाच वेळी पाय ठेवायचे,

ज्या वर्तुळात चिप्पी असेल त्याला वगळून पुढे जायचं..

पुढे जायचं आणि काय?

तसंच परत यायचं!!!

वर्तुळासारखंच...

जिथून सुरू होतो तिथेच परत यायचं.

या वर्तुळांना क्रम असतो आणि किंमतही.

वेळोवेळी यातली चिप्पी असणारी वर्तुळं स्कीप करायची असतात, 

नाहीतर आपण एक डाव मागे राहतो.

पुढल्या वर्तुळात जाण्याची संधी हुकते.

ही चिप्पी मात्र प्रत्येकाची आपली आपली वेगळी असते बरं का!

तिची सवय असते आपल्याला.

कधी कोणत्या वर्तुळात टाकायची?

त्यासाठी किती झुकायचं?

किती जोर लावायचा?

किती दूर ढकलायचं?

तिला आपल्याशिवाय कोणी दुसरं नीट हाताळू शकत नाही..

काही सल्ले देणारे भेटतात,

तर काही आपल्याकडून चिप्पीची प्लेसमेंट चुकावी म्हणून त्रास देणारेही..

दोघेही कामाचे नसतात.

कारण त्या चिप्पीचं आपल्या जगातलं वजन फक्त आपण ओळखत असतो!

अर्थात हा सारा खेळ वर्तुळात होतो..

आपण जिथून सुरू केलं, तिथेच परत येतो..

मातीत जन्म घेतो, मातीतच मरतो..

खेळ जिंकतो मात्र तोच,

जो संपूर्ण डाव, मातीची असलेली नाळ न विसरता खेळतो...